On jest Twoim przyjacielem,Twoim partnerem...

Wypadnięcie gruczołu trzeciej powieki

2009-03-06T02:45:00.000-08:00

Nawet tej "choroby" natura nie pożałowała mojemu psu...więc od początku..
Powieka trzecia jest to fałd spojówki leżący w kącie przyśrodkowym oka. W fałdzie tym znajduje się chrząstka, która ma postać płytki w kształcie litery T. Na tej chrząstce od strony gałki ocznej leży gruczoł trzeciej powieki. U psa ma on kolor lekko czerwony; rolą jego jest produkcja wodnej komponenty łez. Przyjmuje się, że odpowiada on za 30 – 35% produkcji łez w danym oku. Gruczoł trzeciej powieki przymocowany jest do tkanki łącznej twardych struktur oczodołu za pomocą więzadeł, które utrzymują go w obrębie trzeciej powieki. W przypadku , gdy więzadła te są słabo wykształcone lub ulegają aplazji ( wada wrodzona lub nabyta ), dochodzi do przemieszczania się gruczołu ponad trzecią powiekę. Wypadnięcie gruczołu trzeciej powieki określane jest terminem „ cherry eye „. Niektóre rasy psów i kotów szczególnie często narażone są na tę dolegliwość. Spośród psów wymienić należy psy rasy Cocker Spaniel, Beagle, Shith Tzu, Bokser a wśród kotów , koty Birmańskie. „ Cherry eye” dotyczy zwykle młodych zwierząt do szóstego miesiąca życia i występuje jedno lub obustronnie.
Dolegliwość ta powinna być leczona, ponieważ długotrwałe uwięźnięcie gruczołu prowadzi do jego uszkodzenia i w efekcie do osłabienia funkcji. Zmniejszenie produkcji łez jest obarczone ryzykiem powstania w późniejszym okresie życia psa syndromu „ suchego oka „.
Znanych jest kilka metod chirurgicznego leczenia „cherry eye” : począwszy od manualnego odprowadzenia gruczołu na swoje miejsce - co jest możliwe tylko we wczesnym okresie po wypadnięciu, poprzez całkowite lub częściowe jego odjęcie – obarczone ryzykiem powstania „suchego oka „ , aż do chirurgicznego odprowadzenia gruczołu pod spojówkę trzeciej powieki. Tę ostatnią metodę opracował Morgan i znana jest pod nazwą „pocket technique”- technika kieszonki . Pozwala ona na odprowadzenie gruczołu w całości pod spojówkę z zachowaniem jego funkcji.
Zabieg wykonuje sie w znieczuleniu ogólnym.Nożyczkami okulistycznymi wycina pod spojówką gałkową trzeciej powieki „kieszonkę” – „pocket”. Za wrota kieszonki służy przecięta spojówka za gruczołem. Za pomocą nici chirurgicznej łaczy sie ze szwem ciągłym brzegi przeciętej przed i za gruczołem spojówki, aby w ten sposób przykryć go spojówką. Szycie rozpoczyna i zakończa od strony powiekowej trzeciej powieki aby powstały węzeł nie drażnił rogówki. Prowadzenie szwu łączącego brzegi spojówki. Wypadnięty gruczoł stopniowo przykrywany jest spojówką.
Następnym krokiem jest delikatne wprowadzenie gruczołu do wyciętej kieszonki i zawiązanie szwu . Po kilku dobach od operacji oko wraca do normalnego funkcjonowania.
Nie należy wycinać gruczołu, gdyz doprowadza to do efektu "suchego oka" co kończy się dożywotnim, codziennym zakraplaniem oka!
Wiem, brzmi i wygląda to zaraz po operacji strasznie, ale wcale to takie nie jest...to tylko tak wyglada :)

źródło:http://www.okulistykazwierzat.pl/Cherry_eye.php

Jego pomysły...

2009-02-22T01:16:00.000-08:00

Dawno już nie pisałam, bo nie za bardzo mam teraz czas, ale postaram się od czasu do czasu coś zapisać, dzisiaj podzielę się z Wami ulubionym hobby mojego psa...mianowicie....ucieczka z kojca...Tak, właśnie teraz zmieniamy kojec na mocniejszy, poprzedni był z siatki na ogrodzenia....i niestety nie sprawdziło się :D Majki uwielbiał przegryzać siatkę i uciekać...ale tylko w nocy, w dzień przesiaduje sobie przed budą i obserwuje jak ptaki podkradają mu jedzenie z miski,ciekawe zajęcie zważywszy na to ,że zazwyczaj psy ganiają ptaki, a nie dzielą się z nimi jedzeniem...Ale Majki jest uosobieniem anioła więc raczej się mu nie dziwię, w najbliższym czasie wkleję zdjęcia, bo od ostatniego jaki tutaj wkleiłam trochę urósł :), może jeszcze napiszę coś o naszym nowym członku rodziny, a mianowicie o Ontario- kocie rasy Maine Coon.
Pozdrawiam wszystkich wielbicieli zwierząt :)

moja psinka

2008-09-17T01:08:00.000-07:00

Dysplazja stawu łokciowego...

2008-09-14T01:58:00.000-07:00

...Takie słowa usłyszałam będąc wczoraj u weterynarza,pies dostał zastrzyk przeciwbólowy i tabletki przeciwzapalne.W poniedziałek idziemy zrobić zdjęcia rentgenowskie,aby sprawdzić w jakim stopniu zaawansowania jest ta choroba...Pierwsze pytania nasuwające mi się na myśl to czym tak na prawdę jest dysplazja? skąd się bierze i jakie są jej następstwa?Czy można psa przed nią uchronić?
Postaram się wam przybliżyć tą chorobę,ponieważ każdy kto posiada w domu molosa powinien się z tą chorobą liczyć.

Dysplazja stawu łokciowego jest chorobą dziedziczną występującą u młodych psów dużych oraz olbrzymich, jest ona przyczyną kulawizny przedniej kończyny. Trzy formy schorzenia prowadzące do zapalenia, a w konsekwencji zwyrodnienia stawu to: osteochondroza stawu łokciowego, izolowany wyrostek dziobasty kości łokciowej oraz nieprzyrośnięty wyrostek łokciowy dodatkowy.

Rasy najbardziej narażone na wystąpienie dysplazji stawu łokciowego to:

Owczarek Niemiecki
Labrador
Rottweiler
Nowofundland
Berneński pies pasterski

Objawy dysplazji stawu łokciowego

Podstawowym objawem dysplazji jest kulawizna pojawiająca się mniej więcej w 6 miesiącu życia. Do innych objawów należą: kładzenie się, problemy z poruszaniem, problemy ze wstawaniem, odwiedzenie chorej kończyny, trzeszczenie w stawie. Charakterystyczny jest również fakt, iż w przypadku nasilającego się bólu pies stara się oszczędzać kończynę np. poprzez utrzymywanie jej w górze.

Przyczyny dysplazji stawu łokciowego

Poza genetyką na rozwój dysplazji mają również czynniki środowiskowe (żywienie, treningi). Bardzo dużą uwagę należy przykładać do masy psa, ważne by pies w okresie wzrostu pozostawał szczupły, bowiem im cięższy osobnik tym większe obciążenie stawów i większe prawdopodobieństwo zaistnienia schorzenia. Nadmierny wysiłek fizyczny młodego również może spowodować dysplazję. U psów ras dużych i olbrzymich rozwój kośćca kończy się między 18, a 24 miesiącem życia. Wskazane jest unikanie do tego czasu intensywnych treningów nadmiernie obciążających kości i stawy.

Leczenie dysplazji stawu łokciowego

W zależności od zaawansowania zwyrodnienia stawu można podjąć leczenie operacyjne lub nieoperacyjne. Leczenie nieoperacyjne polega na stosowaniu środków przeciwbólowych, przeciwzapalnych oraz preparatów ochraniających chrząstkę stawową, tzw. chondroprotetyki. Zwierzęta chore oraz należące do grupy ryzyka powinny przyjmować glukozaminoglikany, tj. kwas hialuronowy, glukozaminę oraz siarczan chondroityny.

Oprócz stosowania środków farmakologicznych bardzo duże znaczenie ma umiarkowana aktywność fizyczna oraz utrzymywanie optymalnej masy ciała. Najlepszą formą aktywności w takiej sytuacji jest pływanie.

Leczenie operacyjne stosuje się tylko w przypadku bardzo zaawansowanych zmianach w stawie. Lekarz decyduje o wyborze jednej z technik leczenia dysplazji na podstawie wyników badań. Jedną z form leczenia jest wstawienie sztucznego stawu, niestety jest to bardzo kosztowny zabieg idący w tysiące Euro.

Chcąc wykluczyć możliwość dysplazji, należy np. poprzez wybór psa pochodzącego od zdrowych rodziców, dodatkowo bardzo ważne są badania profilaktyczne już we wczesnym wieku psa. Im wcześniej rozpoznana choroba tym większe szanse na wyleczenie.

źródło: http://www.wozekdlapsa.pl/dysplazja_stawu_lokciowego.html

Mam nadzieję, że Wasze zwierzęta nie będą przez to przechodzić i tego im i Wam życzę

Kolejne zdjęcia mojego psiaka

2008-06-04T08:04:00.000-07:00

Dodaję dzisiaj dwa zdjęcia mojego Majkiego, który uwielbia spać w takiej oto pozycji :

Jaki jest prawdziwy charakter bernardyna???

2008-06-04T07:34:00.000-07:00

Posiadanie psa jest jak tęcza. Szczenięta są radością na jednym jej końcu. Stare psy są zaś skarbem na drugim.

Autor nieznany

Ostatnio spotkałam się z opinią, że bernardyny to najbardziej fałszywe psy na świecie, nie wiem skąd ten pan miał taką informację, ale już tak nie sądzi, ze względu na tą opinię postanowiłam napisać coś na temat charakteru bernardynów, dla osób które uważają je za "niebezpieczne bestie"

Charakter:

Łagodne usposobienie, przyjacielskie i zrównoważone. Dobroduszne i przywiązujące się do człowieka. Bernardyny lubią dzieci, są lojalne wobec swojego przewodnika, ostrożne, nie przepadają za szczekaniem. W razie potrzeby będą bronić ciebie i twojego mienia.

Trzeba nauczyć młode psy, by nie ciągnęły smyczy, ponieważ trudno będzie zrobić to później. Tak jak inne mastify, bernardyn podczas szkolenia potrzebuje znacznej dozy zrozumienia z twojej strony. Należy też zwrócić uwagę, by w okresie wzrostu zbytnio się nie wysilał.

Zachowanie w środowisku

Bernardyny są całkowicie oddane swojemu panu i jego rodzinie, doskonale zgadzają się z dziećmi. Psy i żywy inwentarz zazwyczaj nie stanowią dla nich problemu. Nieufne wobec obcych.

Bernardyn wymaga dojrzałego, zrównoważonego opiekuna, którego będzie mógł darzyć szacunkiem jako przewodnika stada. W przeciwnym razie – pies sam przejmie dowodzenie w stadzie rodzinnym, co nieuchronnie sprowadzi kłopoty na jego właściciela. Molosy to psy, których szkolenie jest pracochłonne i wymaga łagodności, konsekwencji i fachowej wiedzy.

„Decydując się na zakup psa należącego do grupy molosów, trzeba pamiętać, że tak duże psy obdarzone są potężną siłą fizyczną i niełatwym, twardym charakterem. Ich przodkami były przecież silne, nieustępliwe i zacięte psy bojowe. Są to więc czworonogi, które wymagają bardzo starannego wychowania i mądrego prowadzenia i na pewno nie każdy podoła temu wyzwaniu. Błędy wychowawcze mogą doprowadzić do tego, że molos z miłego towarzysza zmieni się w niebezpieczną bestię. Na ich opiekunów spada więc ogromna odpowiedzialność.”

(fragment tekstu „Klan dużych i silnych – grupa II FCI Sekcja Molosy”, z miesięcznika „Przyjaciel Pies” nr 2(76) luty 2005, autorstwa Mirosława Redlickiego i Małgorzaty Szmurło)

1. Zwierze nie jest rzeczą i potrzebuje miłości, opieki oraz właściwego wychowania tak samo jak człowiek, dlatego powinniśmy traktować go jak członka rodziny, zapewniając mu schronienie do końca jego dni.

2. Jeśli masz niepewną sytuację mieszkaniową, nieustabilizowaną rodzinną czy zawodową rozważ czy w przyszłości dasz radę opiekować się zwierzęciem.

3. Dokonując wyboru zwierzęcia należy kierować się wzajemnym dopasowaniem temperamentów. Oczywistym jest, iż duże zwierze będzie sprawiało problem osobom starszym czy też nie powinno być powierzone pod opiekę małym dzieciom. Natomiast bardzo żywiołowe zwierzę będzie stanowiło także problem dla opiekunów , którzy poświęcają mu zbyt mało czasu, bowiem z powodu nudy czy tęsknoty spożytkuje nadmiar energii – znajdując sobie zajęcia zmierzające do zniszczeń czy nawet dewastacji w najbliższym otoczeniu.

4. Zanim zdecydujesz się na określoną rasę , musisz poszerzyć wiedzę i zapoznać się z potrzebami i zachowaniami określonego gatunku. Pamiętaj, iż inne są potrzeby i zwyczaje zwierząt łowieckich czy pasterskich, a ty także musisz spełniać ich oczekiwania chociażby w kwestii zaspokojenia potrzeb ruchowych, odpowiedniego żywienia czy zabaw. Wybierając psa rasowego staraj się dobrać rasę, której charakter i temperament będzie odpowiednio dopasowany do trybu życia domowników.

5. Trzymanie w ciasnych osiedlowych mieszkaniach psów, które od pokoleń wychowywane były do określonych zadań, może być źródłem poważnych problemów. Pamiętaj, że pies tak jak człowiek potrzebuje przestrzeni życiowej.

6. Pamiętaj, że młodziutkie zwierze wymaga dużo więcej kontaktu z człowiekiem, tak więc trzeba poświęcić mu czas by zaspokoić jego sferę emocjonalną i właściwe ukształtować jego osobowość. Trzeba się także liczyć z tym, że w czasie dorastania, wzrostu i zmiany uzębienia, szczenię kierowane także potrzeba poznawania świata, będzie niszczyło wiele rzeczy, o ile ich właściwie nie zabezpieczymy i nie zapewnimy zwierzęciu określonych akcesoriów do gryzienia.

7. Z opieką nad zwierzęciem wiążą się wydatki, bowiem wymaga ono pielęgnacji, odpowiedniego wyżywienia i oczywiście nadzoru lekarza w zakresie zapewnienia cyklicznych szczepień ochronnych i leczenia w czasie zaistniałej choroby.

8. Przemyśl także co zrobisz ze zwierzęciem w razie konieczności Twojego wyjazdu. Warto mieć kogoś bliskiego kto zapewni zastępcza opiekę. Istnieją oczywiście hotele dla zwierząt lecz wiąże się to z wydatkami.

9. Jeśli jesteś poważnie zaangażowany zawodowo, bywasz o różnych porach w domu, a nie masz posesji, na której pies mógłby przebywać w ciągu dnia - wybierz raczej kota, bowiem jest mniej absorbujący i pracochłonny oraz lepiej znosi samotność.

10. Jeśli masz już jakieś zwierzę, a chciałbyś jeszcze następne, kieruj się doborem na zasadzie odmiennych temperamentów i płci tych zwierząt tzn. jeśli masz energicznego psa dobierz mu spokojną wysterylizowaną suczkę. Zanim podejmiesz decyzję, sprawdź jak te zwierzęta na siebie reagują, lecz uczyń to poza domem. Próbę wzajemnego zapoznania podejmuj kiedy zwierzęta są na smyczy, nie dopuszczając do gwałtownej konfrontacji. Jeśli towarzyszem psa ma być kot lub odwrotnie, postępuj podobnie jak wyżej, lecz w czasie zapoznania kot powinien przebywać w kontenerze.

11. Jeśli jesteś gotów do przyjęcia nowego członka rodziny, pamiętaj, iż wszyscy domownicy powinni uczestniczyć w wyborze zwierzęcia i podjąć wspólnie decyzję względem jego akceptacji. Jedynie w bezpośrednim kontakcie można ocenić wzajemne relacje.

12. Zwierzę nie może być niespodziewanym prezentem. Uszczęśliwianie innych poprzez narzucanie im dodatkowych obowiązków i narażanie zwierzęcia czy osoby obdarowywanej na ewentualny brak wzajemnej akceptacji, jest niestety nierozważnym gestem, narażającym wszystkie strony na dodatkowe kłopoty.

Źródło: http://www.schron.type.pl/bernardyny/Adopcja_bernardyna.htm#_Contact_Information

Jak nauczyć psa posłuszeństwa???

2008-06-02T05:07:00.000-07:00

Nikt tak nie docenia geniuszu zawartego w twoich słowach jak twój pies
Christopher Morley

wielu z nas chce, aby nasz kochany pupil był posłuszny, jednak nie wszyscy wiemy od czego zacząć aby tak sie stało, dlatego oto kilka sposobów napisanych przez ekspertów tresury:

Komenda siad - słownie wydajemy psu rozkaz siad, a smycz lekko pociągamy do tyłu. Drugą ręką naciskamy na krzyż psa, sugerując mu w ten sposób zajęcie pozycji siedzącej.
Po którymś razie pies będzie przyjmował żądaną pozycję na sam rozkaz siad. Za każdym razem, gdy pies spełni nasze oczekiwania należy go pochwalić i nagrodzić.

Postawę na baczność można psa łatwo nauczyć. Zaczynamy od pozycji siad, następnie podnosimy przednie łapy w górę i trzymamy nad nim kąsek nagradzający, który otrzymuje, gdy tylko bez podparcia służy. Zwróć uwagę na to, aby pies nie balansował na tylnych łapach, tylko siedział na nich spokojnie.

Chcąc nauczyć psa sztuczki podaj łapę, należy wydawać to polecenie patrząc psu prosto w oczy, skupiając wtedy całą jego uwagę na sobie. Wyciągamy w kierunku psa dłoń i podnosimy jego przednią łapę. Po kilku próbach z naszą pomocą, pies powinien pojąć o co chodzi i już samemu wyciągać łapę w naszą stronę.

Polecenie stój - łapiemy psa za podbrzusze, zmuszając go do przyjęcia pozycji stojącej, a po poprawnym wykonaniu chwalimy psa i odpowiednio nagrodzić.

Uczenie psa skakania, to także prosta sprawa. Zaczynamy na powalonym pniu drzewa, przeskakujemy go sami i zachęcamy psa, okrzykiem “hop” do zrobienia tego samego. Do skoku może zachęcić go lekkie szarpnięcie smyczą. Nagroda rzucona na drugą stronę przeszkody oraz interesujący kąsek i pochwała po skoku z powrotem ułatwiają tresurę.

Chodzenie psa przy nodze - Puszczamy psa na dłuższej smyczy wydając komendę biegaj, następnie przywołujemy psa rozkazem noga i krótkim szarpnięciem smyczy przyciągamy go do siebie. Pies powinien zająć przy nodze pozycję siedzącą. Biegania bez smyczy. Puszczamy psa z rozkazem biegaj, w pewnym momencie przywołujemy psa do nogi. Pies w tym przypadku musi obejść właściciela z prawej strony i przyjąć pozycję siedzącą z naszej lewej strony.

Tresura psów ma sens, gdy jest prowadzona w radosnej atmosferze, a pies odbiera ją jako zabawę, za którą dodatkowo może spodziewać się nagrody.

źródło:
http://szkoleniapsow.wordpress.com/2007/12/03/tresura-psow/

Skąd sie wzięły bernardyny w Polsce?

2008-05-28T23:12:00.001-07:00

Na świecie nie ma lepszego psychiatry, niż psa liżącego cię po twarzy.
Edward Abbey

Pierwsze bernardyny pojawiły się w Polsce na wystawie w Katowicach (1938 rok- lata30), właścicielem był Antoni Stachowski z Dębowej Łąki (importowane ze Szwajcarii) oraz Rigo v. Tannenberg.

Pierwsze powojenne bernardyny pochodziły z Czechosłowacji, od czeskiej hodowczyni Hanny Bartoszowej oraz pani Ewy Urbanowicz z Wrocławia. Rozwój bernardynów w Polsce datuje się na rok 1972, kiedy to Alojzy Lademann z Rumunii sprowadził z Włoch od A. Morsianiego pierwsze wartościowe egzemplarze. Pierwszą parą hodowlaną Lademanna były IET del Soccorso i HAVY del Soccorso. Ich potomstwo to słynny miot championów ( SUŁTAN Samarytanin, SEBASTIAN Samarytanin, SARGON Samarytaninoraz SATI Samarytanin ). Następną parę hodowlaną Lademanna stanowiły importowane od Morsianiego w 1975r. GAIA del Soccorso i LEONARDO del Soccorso.

Profesjonalną hodowlą z 30-letnim doświadczeniem jest dobrze znana wszystkim " Niedźwiedzia Gawra ". Jest to największa hodowla bernardynów w kraju prowadzona przez panią Ewę Urbanowicz. Okazy w tej hodowli wywodzą się od " Samarytanina" oraz psy i suki wywodzące się z hodowli szwajcarskiej , duńskiej oraz z byłej Czechosłowacji. Największe championy z "Niedźwiedziej Gawry " to GARDA , CYRUS oraz HEKTOR.

" Gigantyczny Alpejczyk " to znana w Polsce i nie tylko hodowla pani Ligii Marciniec. Bernardyny w jej hodowli bazują na potomkach "Soccorso". Największe egzemplarze to ANTON oraz ARNICA wielokrotni zwycięscy wielu wystaw zarówno w kraju jak i za granicą.

" Berana " Janusza Szostaka z Mosin pod Poznaniem , oparta na egzemplarzach z " Niedźwiedziej Gawry ".

Źródło: http://molosy.fm.interia.pl/BERNARDYNY%20W%20POLSCE.HTML

Jaki jest wzorzec bernardyna???

2008-05-27T11:58:00.000-07:00

Uśmiech psa znajduje się w jego ogonie
W.Hugo

Głowa:

mocna jak całość tułowia, górna część mocna, szeroka, lekko wysklepiona, łagodnymi zaokrągleniami z boku łączy się z policzkami, które są wysokie i silnie rozwinięte. Kość potyliczna umiarkowanie rozwinięta; łuk nadoczodołowy jest bardzo silnie rozwinięty, tworzy on z osią strzałkową głowy prawie kąt prosty. Czaszka opada gwałtownie w stronę kufy. Kufa jest krótka, jej głębokość u nasady powinna być większa niż długość. Linia grzbietu nosa jest prosta (u niektórych psów może być wklęsła, ale nie wypukła). Wargi górne są mocno rozwinięte, lekko obwisłe, łączą się z dolnym brzegiem tworząc łuk; (wargi dolne nie powinny być obwisłe). Uzębienie powinno być mocne i kompletne (powinno odpowiadać budowie głowy, wymagane rodzaje zgryzu to: nożycowy, cęgowy, lekki przodozgryz (gdy siekacze jeszcze się stykają).

Wierzchołek nosa:

bardzo mocny i szeroki, o nozdrzach dobrze rozwartych, wierzchołek nosa i wargi powinny być czarne.

Uszy:

są dość wysoko osadzone, średniej wielkości. U nasady małżowina jest silnie rozwinięta, przedni brzeg przylega ściśle do głowy, tylny, zwłaszcza gdy pies wykazuje napiętą uwagę, może być lekko odstający.

Oczy:

osadzone z przodu, umiarkowanie głęboko w oczodołach, średnich rozmiarów, ciemnobrązowe. Na ogół powieki dolne nie domykają się całkowicie i tworzą przy wewnętrznym kąciku oka kanciasty fałd. Wadliwe są zbyt obwisłe powieki, które odsłaniają okolicę ujścia kanałów łzowych.

Szyja:

wysoko osadzona, bardzo silna. Unosi się, kiedy pies jest czujny, w przeciwnym razie jest noszona poziomo lub lekko opuszczona. Połączenie głowy z karkiem jest zaznaczone bruzdą. Kark jest bardzo muskularny, wysklepiony na boki, podgardle jest dobrze zaznaczone na poziomie gardła i szyi.

Łopatki:

ukośne i szerokie, bardzo umięśnione, mocne.

Klatka piersiowa:

dobrze wysklepiona, umiarkowanie głęboka.

Grzbiet:

bardzo szeroki, idealnie prosty, aż do lędźwi. Od lędźwi do zadu linia łagodnie się obniża i niewyczuwalnie zlewa z nasadą ogona.

Zad:

dobrze rozwinięty, uda bardzo muskularne.

Brzuch:

Wyraźnie oddzielony od okolicy lędźwiowej, która jest bardzo mocna. Jest zaledwie umiarkowanie podciągnięty.

Ogon:

Nasada ogona jest szeroka i mocna. Ogon jest długi, ciężki , gdy pies jest odprężony zwisa prosto. Ogon jest obficie owłosiony, jednak włos jest umiarkowanie długi.

Ramię:

Mocne, dobrze umięśnione.

Kończyny tylne:

Stawy skokowe są umiarkowanie ukątowane . Obecność wilczych pazurów jest niewskazana.

Łapy:

Szerokie, umiarkowanie zwarte, o dość silnie wysklepionych palcach.

Włos:

jest półdługi, gładki lub lekko falisty (nie kręcony lub kosmaty). Często włos na grzbiecie, zwłaszcza w okolicy biodrowej, aż po zad jest nieco bardziej falisty.

Maść:

Umaszczenie białe w płowe łaty lub płowo-rude albo odwrotnie, kolor płowy dominuje nad bielą. Możliwy ciemny nalot. Pierś, łapy, czubek ogona, biała obwódka wokół kufy oraz obroża powinny być białe. Pożądana jest czarna maska sięgająca oczu oraz ciemne uszy.

Wzrost:

Wysokość w kłębie: pies min. 75cm; suki min. 65cm.

Waga:

pies 82 - 86kg ( powyżej 86 kolos)

suka 75 - 80kg ( powyżej 80 olbrzymia)

Źródło: Andrzej Marciniec, BERNARDYN Pies Św. Bernarda, Warszawa, Egros 2004

Czym żywić bernardyna???

2008-05-26T11:45:00.001-07:00

Kochasz swojego psa? To znaczy, że jesteś człowiekiem
Urszula Zybura

Ustalając jadłospis psa należy mieć na uwadze, że bernardyn jest zwierzęciem mięsożernym i że jego rozwój przebiega niesłychanie dynamicznie.
Już od najmłodszego ( 8tyg.) należy szczeniakowi podawać surowe, mielone lub siekane mięso wołowe. Bardzo wskazane są serca, szczególnie wołowe oraz konina i baranina. Wątroba ( po oczyszczeniu z żółci) będąca źródłem wielu witamin, powinna być podawana 2 -3 razy w tygodniu zwłaszcza przez pierwszych 9 miesięcy życia.
Niezbędny do prawidłowego rozwoju jest także biały ser. Dostarcza on młodemu organizmowi nie tylko białka, tłuszczów i witamin ale także soli wapniowych od których zależy prawidłowe kostnienie i wzrastanie szkieletu.
Jaja, łącznie ze skorupkami, bardzo smakują szczeniętom i dostarczają im wszelkich niezbędnych w tym okresie składników. Dlatego wskazane jest dodawanie jednego gotowanego na miękko jajka do zasadniczej karmy. Po 9 miesiącu życia wycofujemy jajka z jadłospisu, zaś w wielu 12 - 14 miesięcy psu wystarczy 1 jajko na tydzień lub wcale.
Ryby podajemy psom dorosłym. Szczeniętom sporadycznie, wyłącznie w razie trudności z zaopatrywaniem w odpowiedni pokarm.
Węglowodanów dostarczają głównie pieczywo, makaron i często polecane płatki kukurydziane dla szczeniąt.
Kaszy nie podaje się gdyż ulega fermentacji w psim żołądku i może powodować skręt żołądka.
Kości ( chrząstki), najlepiej cielęce, należy wprowadzać od najmłodszego, początkowo dla zabawy, podając je zawsze po zasadniczym posiłku.
Żaden preparat nie zastąpi witamin, mikroelementów i soli mineralnych zawartych w warzywach i owocach ( tarta marchew , jabłko, gruszka, burak mieszane z karmą zasadniczą).

Witaminki:
Fosforan wapnia ( słoik 25dkg) - do kupienia w aptekach prowadzących sprzedaż leków recepturowych ( sklepy z artykułami dla zwierząt miewają fosforan wapnia mieszany pół na pół przeważnie z cukrem pudrem). Przyjmuje się , że mniej więcej 40-50% podanego fosforanu wapnia odkłada się w tkance kostnej, pozostałość jest wydalana ( dlatego mniej szkodliwy jest nadmiar niż niedobór fosforanu wapnia przy odpowiednim dawkowaniu witamin D3 odpowiedzialnej za stopień jego przyswajalności).

Dawkowanie witamin
do 3. miesiąca - fosforan wapnia 3x1 łyżka stołowa , Falvit 2x1 drażetka, Witamina C Forte 3x1drażetka
do 4. miesiąca - fosforan wapnia 3x2 łyżki stołowe , Falvit 3x1 drażetka, Witamina C Forte 3x2 drażetki
do 5. miesiąca - fosforan wapnia 4x2 łyżki stołowe, Falvit 4 drażetki, Witamina C Forte 6 drażetek dziennie
od 6. do 12. miesiąca - Falvit 4-5 drażetek dziennie, Witamina C Forte 6-8 drażetek dziennie
od 13. do 18. miesiąca - Falvit 3x1 drażetek dziennie, witamina C Forta 5-6 drażetek dziennie

Dorosły pies powinien dostać dziennie 2-3 drażetek Falvitu ( witaminy C nie podajemy jej zawartość w Falvicie jest wystarczająca).

Menu zasadnicze:
Dwumiesięczne szczenię powinno otrzymać dziennie ok. 30-35 dkg mięsa najlepiej wołowego, 20 dkg sera białego, ok. 10 dkg pieczywa makronu lub kaszy manny oraz ok 5 dkg warzyw i owoców (bardzo wskazane jest także 1 jajko). Pokarm ten powinien być dostarczony w 4-5 porcjach. Trzymiesięczne szczenię powinno dostawać dziennie już ok 50 dkg mięsa i 30-40 dkg białego sera. Liczbę poszczególnych składników zwiększamy stopniowo. Pies w wieku 7-8 powinien dostawać dziennie tyle pokarmu , ile spożywa pies dorosły : 1,2-1,5 kg mięsa, 30-40 dkg białego sera, 1 paczkę makaronu i ok 1l mleka. Półroczny pies nie powinien jeść częściej niż 3-4 razy dziennie. Wskazane jest karmienie dorosłego psa 2 razy dziennie. Mamy wówczas pewność, że nie dostanie on skrętu żołądka. Wodę trzeba podawać w takiej ilości na jaką ma pies ochotę.

Źródło: Andrzej Marciniec, BERNARDYN Pies Św. Bernarda, Warszawa, Egros 2004

Pielęgnacja i higiena bernardyna

2008-05-26T09:15:00.000-07:00

Gdyby psy umiały mówić, być może byłoby nam się tak trudno z nimi dogadać, jak z ludźmi.

Karel Capek

Skóra i sierść:
Pielęgnacja sierści bernardyna długowłosego polega na codziennym czesaniu drucianą szczotką o cienkim, sprężystym druciku. Najbardziej należy zwracać uwagę na włos za uszami, na podgardlu i na ogonie, gdyż najczęściej ulega on filcowaniu, dlatego te miejsca trzeba codziennie szczotkować, jeśli tego nie będziemy robić powstaną kołtuny, bardzo ciężkie do usunięcia. Nie należy kąpać psa szamponami, gdyż dochodzi do zmycia ochronnej powłoki z włosa, przez co pies również szybciej będzie się brudził. Jeżeli psiak bardzo się ubłoci należy spłukać brud samą wodą bez użycia środków dla zwierząt.
Bernardyny uwielbiają wodę, dlatego powinien latem mieć dostęp do zbiornika z wodą. Pływanie znakomicie wpływa na rozwój mięśni oraz poprawia samopoczucie pieska.

Pazury:
Jeżeli pies chodzi po miękkim podłożu należy przycinać mu co jakiś czas pazury nożyczkami, które można nabyć w sklepie zoologicznym.
W zimie należy przed spacerem opuszki psa posmarować wazeliną, która nie dopuszcza do tworzenia się bryłek lodu między pazurami.

Uszy:
W uszach każdego psa gromadzą się bakterie, doprowadzające do zapalenia ucha, jest to choroba ciężka do wyleczenia doprowadzająca do głuchoty psa, raz na dwa tygodnie należy czyścić uszy wacikiem nawiniętym na palec i nasączonym olejkiem parafinowym, lub spirytusem rozcieńczonym z wodą.

Oczy:
Kształt oczu bernardyna sprzyja występowaniu u niego zapaleniu spojówek. Zapalenie rogówki najczęściej występuje przy wywinięciu powieki do środka oraz podrażnianiem oka łapką.

Zęby:
Pies zęby czyści sam przy pomocy kości lub suchej karmy.

Trochę historii i innych ciekawostek o bernardynach:

2008-05-25T22:51:00.000-07:00

Kupno psa jest jedyną okazją, kiedy człowiek może sobie wybrać rodzinę.

Mordechai Siegal

Pochodzenie rasy nie jest do końca znane, ale najprawdopodobniej Rzymianie przyprowadzili ze sobą w Alpy molosy, które poprzez zmianę warunków klimatycznych i krzyżowanie z rodzimymi rasami wytworzyły dwa typy psów:

-lżejszy- od których pochodzą wszystkie szwajcarskie psy pasterskie

-cięższy- od którego wywodzą się bernardyny.

Rasa ta wzięła swoją nazwę od klasztoru na Wielkiej Przełęczy św. Bernarda. Dawne kroniki klasztorne zaginęły, lecz wiadomo, że mnisi wyhodowali w XVIII wieku bernardyny na przewodników, aby odnajdywały i ratowały ludzi w górach. Pierwotnie bernardyn miał krótką sierść, jednak poprzez krzyżówkę z Nowofundlandem powstała odmiana szorstkowłosa.

Budowa:

Są to psy wysokie (ok. 80cm. W kłębie) i szerokie, o potężnym kośćcu i dużej masie. Ważą ok.50-90kg. Jednak zdarzają się psy o masie nawet 130kg.

Zachowanie i charakter:

Bernardyny są łagodnymi, wiernymi i przyjacielskimi psami. Znane ze swojej lojalności, spokoju i tolerancji wobec inny zwierząt orz dzieci. Bardzo skore do zabawy, niezależnie od wieku. Wyróżniają się wysoką inteligencją, dobrze wychowane są bardzo posłuszne.

Bardzo przywiązują się do swoich właścicieli- nierzadko stają w ich obronie, gdy grozi im jakiekolwiek niebezpieczeństwo.

Psy tej rasy wykorzystywane są w ratownictwie górskim i w poszukiwaniach różnego typu.

Hoduje się je również jako psy stróżujące bądź domowe.

Źródło: wikipedia

CZY WIESZ ŻE…

Najsłynniejszym bernardynem był Barry, który ratował ludzi na przełęczy św. Bernarda. Legenda głosi, że uratował on 40 osób, a został zabity podczas ratowania 41. Gdy się zestarzał i nie był już w stanie służyć, w 1812 trafił do Berna, gdzie był utrzymywany aż do swej naturalnej śmierci. Pomnik tego psa znajduje się w Cimetieve des Chiens, a jego ciało prezentowanie jest w Muzeum Historii Naturalnej w Bernie. Barry miał wspaniały zmysł orientacji, doskonały węch, nieprzeciętną wytrzymałość na mróz, niebywałą inteligencję. Miał również właściwości nieomal telepatyczne. Na kilkadziesiąt minut wcześniej potrafił ostrzec przed nadciągającą burzą śnieżną, kiedy jeszcze ludzie nie zauważali żadnych jej oznak. Podobnie przeczuwał zejście lawiny: zrywał się raptownie z miejsca, na którym leżał, a po kilku minutach spadały tam tony lodu, śniegu i kamieni. Kiedy nadciągała mgła czy śnieżna zawierucha, Barry był niespokojny i sam biegł w góry szukać zaginionych. Najsłynniejszym jego wyczynem było uratowanie chłopczyka, którego matka posadziła na grzbiecie psa i przywiązała długim szalem. Barry przyniósł go do schroniska. Matka niestety zginęła , wepchnięta przez lawinę w załom skalny, z którego nie mogła się wydostać. Podczas ostatniej wyprawy Barry znalazł w zaspie człowieka. Gdy się do niego zbliżył, turysta ze strachu uderzył go ostrym narzędziem, śmiertelnie go raniąc. Odniesiony do schroniska, a następnie przewieziony do Berna na leczenie, Barry niestety nie przeżył.

Najpopularniejszym bernardynem od lat 90 jest Beethoven, o którym jest wiele filmów i książek.

dwa nowe zdjęcia

2008-05-25T01:03:00.000-07:00

na razie dodaję tylko dwa nowe zdjęcia, w miarę upływu czasu będzie ich coraz więcej,z coraz większą psinką. Ta dwójka dzieciaków to mój syn Paweł (5 lat) i moja córeczka Paulina (3 lata) no i moje trzecie dziecko ;) Majk (7 tygodni)

mój pies od tygodnia z nami :D

2008-05-24T23:21:00.000-07:00

Pies jest jedynym stworzeniem na ziemi,które kocha Cię więcej niż siebie samego.

Josh Billings

18 maj 2008. Tego dnia nie zapomnę nigdy,zawsze marzyłam o bernardynie i stało się!!! Tego dnia wraz z mężem i dziećmi pojechałam po mojego wymarzonego zwierzaka.Miałam do wyboru z pośród 5 psów,ale bez zastanowienia wybrałam tego,który jako jedyny miał na prawym oku brązową łatkę a lewe miał białe,przybiegł do mnie i zaczął chodzić dookoła mojej nogi,wydawało mi się, że mówi do mnie "weź mnie ze sobą"zapłaciliśmy,podziękowaliśmy dotychczasowemu właścicielowi i w piątkę pojechaliśmy do domu.

19 maja pojechaliśmy z Majkiem (tak nazwał go mów syn) do weterynarza,dostał szczepionkę przeciw parwowirozie i nosówce, został zważony i tak w 6 tygodniu życia Majki waży 5,600g.

dziś jest 25 maja i mija tydzień od kąt go przywieźliśmy nareszcie Majki oswoił sie ze swoim nowym domem...można powiedzieć,że aż za bardzo :) wszystko dookoła gryzie począwszy od butów i zabawek dzieci a skończywszy na meblach, ale i tak go kochamy!